Number 2= panakip butas

siyay minahal mo nang walang pasubali
ano at ngayon malabis hinging kandili
umpisa pa lang alam mong hindi sarili
pagmamahal niya bakit umamot sumali

kabilang ka ngayon sa mga pusong sugatan
panahon lamang ang makabigay kagamutan
pusong umamot kahit kaunting kaligayahan
kahit maliit tanggapin handog na nakayanan

alisin na mga himutok sa iyong kalooban
tanggapin maluwag sa puso at sa kaisipan
siyay hindi magiging sarili kailan man
kanyang amot na pagmamahal alagaan

huwag labis na mag-alaala, sarili di mo bayaan
iyong palad, huli kang dumating, alam mo yan
pagmamahal kahit anong gawin hindi mapigilan
ikaw patuloy na magmamahal, pakatandaan

The endpoint

mans life is compost of so many chapter
everyendpoint is the freedom to start
a new one. new chaper new hope. the
endpoint giving way to another chapter

life is beautifull, you know not what
will come next. full of suspense, in
laughter and tears. its like watching
movies, you'r excited. its thrilling

but now you'r the writer. the plot
of the story lies in your decisions.
you, the actor executing the sequence
as directed by you being the director

the writer, actor and the director all in one
influence by the settings and the layout
supported by people arround him. acting
reacting, mans life goes on and on on

nagtapos ako

1957 nagtapos ako ng elementarya sa bongabon central elementary school. validictorian ang batang babae na tumawag nang aking pansin sa murang kaisdipan. may tuwa akong nararamdaman kapag siya ay pinagmamasdan. ang pagkabwisit ay hindi maiwasan dahil sa inaakala kong kanyang kayabangan. ang batang babaing ito ay hindi ko nakausap kahit na kami ay magkaeskwela. pagkatapos ng klase sa hapon ay kailangan umuwi na sa bahay, na siyang utos at kabilibilinan ni inang.

ang aking ama ay isang karpintero at ang aking ina ay isang maybahay lamang. ang mga magulang ko ay may tindahan sa pamilihan bayan ng bongabon. kung paano sila nagkaroon nang puwesto sa pamilihan bayan ay nalaman ko sa pamamagitan nang tahimik na pakikinig sa kuwento nang aking mga magulang kapag mayroon silang panauhin o bisita.

mayroon daw silang sampong sakong palay, kung saan ito galing ay hindi binanggit--siguro bigay nang aming lolo. .pinag-usapan nila ng akin ina kung ano ang marapat gawin. sabi nang aking ama, ang sampong sako nang palay pagdating nang disyembre ay siguradong ubos sa pagkain, ano kaya't magtinda ka sa palengke, igawa kita ng lamesa na paglagyan mo ng iyong mga paninda. sa madaling salita, nagtinda si ina sa palengke at si ama ay nagpatuloy sa kanyang gawain bilang karpintero. sa suweldo ni ama kukunin ang lahat nang pangangailangan. ang kita nang maliit na tindahan ay hindi gagalawin kahit na isang sentimo. hindi naiwasan na si ama ay pasumandaling naiwanan bantay nang mga paninda. dumating si ina at kita niya ang kamay ni ama na padukot nang kendi si ama sa garapon na kaagad naman binawalan ni ina. walang bawas ang kita at paninda ni ina. dumating ang disyembre ang lamesa ni ina ay naging dalawa at dumami pa mga paninda. patuloy itong lumaki at kinilala na isang nagtatagumpay na negosyante sa pamilihan bayan nang bongabon. si ama ay tumigil na sa pagkakarpintero'

1956 pumunta si ama sa mindanao upang alamin kung ano mayroon sa mindanao. 1958 lahat nang paninda kasama ang mga puwesto ay ibenenta at ang pamilya ay tumulak sa mindanao para sa isang pangarap na inaasam. buwan ng abril nang dumating sa dadiangas at tumuloy sa marbel buwan ng mayo. nagtayo nang isang panaderya ang aking ama.

ako ay katorse anyos second year high school sa pasukan nang taon 1958. na enroll ako sa notre dame of marbel boys department na ngayon ay isa nang universidad. nagtapos ako nang high school taon 1961. napunta ako nang maynila at kumuha nang kursong business administration na siyang gusto nang aking mga magulang. salungat sa nais kong kunin na agriculture.

sa universidad, may isa akong professor na nagbigay nang isang pahayag katanungan. " kayo ay narito sa maynila upang mag-aral. tinutustusan kayo ng inyong mga magulang upang makatapos sa inyong pag-aaral. kaya ba nyong mag-graduate sa kursong iyong kinuha? kung hindi nyo kaya, ano ang ginagawa nyo dito sa maynila? inaaksaya nyo ang inyong panahon, ang panahon nang inyong magulang. ang pera na kanilang ipinapadala ay mawalan nang saysay dahil hindi nyo maiuuwi ang diplomang inaasam nang inyong magulang. ang masabi ko sa inyo at bilang payo. hindi mo kayang tapusin ang iyong pag-aaral umuwi ka sa inyo at umpisahan mo nang kumita nang pera at mag-ipon upang nang sa ganoon ang mga naiwanan dito ay magkaroon nang trabahong mapapasukan pag sila ay nakatapos na. mauna na kayo sa pagkita nang pera kaya umuwi na kayo at magsimula"

not the exact words but the essence is living in my memory. i buy books i need, the titles are: small business; advertising and economics. sakay ng eroplano umuwi ako sa marbel at tumulong sa panaderya nang aking magulang. ako'y muling bumalik sa maynila upang mag-aral nang makabagong sestema nang paggawa nang mga masasarap na uri nang tinapay. ito ay natapos ko at ito ang nagpabago nang takbo nang aking buhay. napakahalaga na mayroon kang pinag-aralan at ito ay nagamit mo sa iyong buhay upang makapaglingkod ka sa iyong bayan.

ang tungkol sa batang babae ay sa susunod na kabanata

Tindera naging kahera

isang araw kasama ang barkada
pumasok sa restauran eskinita
aking nakita tenderang maganda
tapos kolehiyo maganda ang mata
simple lamang ngunit nakapustura
dibdib kumabog ako ay nagayuma

tinderay lumapit sa aking ang tingin
nakangiti mukhang ako ay napansin
ano kaya ang aking o-orderin
upang siyay tunay humanga sa akin
sigarilyo, beer, BBQ, O fried chicken
mata ko'y walang kurap, nakita bituin

sa kanyang paglapit ang unang nasambit
paboritong baka, maasim na papait
kaysarap ng luto ang bayad sadyang sulit
tunay sa restauran ako'y magbalik-balik
hanggang ang kaherang itinibok ng dibdib
sa aking panunuyo siya'y mapa-ibig

Asin at lugaw

mahal kong anak kahit hirap, itinaguyod

iyong paaaral. kinabukasan mo nagbunsod

sa amin nang iyong ina, ngayon may lugod

nakatapos ka, bunga ng aming hirap pagod

anak iyong pakaingatan mga natutuhan

gamitin wasto upang lalong pakinabangan

may kalasag magamit laban sa kahirapan

mga kakaharapin pakikipagsapalaran

kami nang iyong ina umaasa aming apo

labis na pagdarahop sa kanyay malayo

sa handa namin lugaw at asin matoto

kami ang lugaw asin sa kinabukasan mo

ngayon palang magsisimula kinabukasan

mga paghahanda tagumpay mong nalampasan

dampa nang magulang pag-asang mapalitan

asin at lugaw dindi maaring kalimutan

kaya asin nilugaw ikahiya di dapat

ano ang nakakahiya sa asin at lugaw

dahil sa asin at lugaw kuha tagumpay

magulang tuwa, anak tapos sa pag-aaral

hapunan

latang katawan
walang tanim na ulam
pinggan kalawang

halik

masayang halik
lumipad dala'y hapis
pipit nagsayaw